ABD TEMSİLCİLER MECLİSİ ÜYELERİNE HATIRLATMALAR

Bugün veya yarın “Ermeni Tasarısı” ABD Temsilciler Meclisi’nde ele alınacak ve oylanacak. Bu tasarı ABD’de yaklaşan seçimlerle ilgili olup Ermeni oylarını ve zengin Ermenilerin maddi ve manevi imkânlarını kazanmak için verilmiştir. Esasen bu durum Washington’a giden bizim milletvekillerine Temsilciler Meclisi üyelerince de;

“Tasarının Türkiye ile ilgisi yok. Bu bizim arkadaşlarımızın seçilmesi ile ilgili bir meseledir.” Bu noktada Washington Post gazetesinin eleştiri ve uyarı ihtiva eden bir yazı yazdığı ve “seçim kaygılarına dayalı küçük hesaplarla Türk dostluğundan vazgeçmenin dar görüşlü bir aptallık olduğunu” vurguladığı belirtilmelidir.

Daha önceki yazılarımda da belirttiğim gibi bu bir “soykırım değil, kendisine isyan edenleri savaş bölgesinin dışına çıkarma ve kendi sınırları içindeki daha emin bölgelere (Suriye, Lübnan) zorunlu göç ettirmedir. 1915 Mayıs tarihli Bakanlar Kurulu talimatı göçe mecbur edilenlere o zamanki hükümetin yaklaşımını açıkça ortaya koymaktadır;

“Bahsi geçen kasaba ve köylerde yerleşik ve nakli gereken Ermeniler, yeri yerleşme bölgelerine hareket ettirilmeli ve yolculukları sırasında rahatları sağlanmalı, canları ve malları korunmalıdır. 

Varışlarından, yeni yurtlarına tamamıyla yerleşmelerine kadar iaşeleri göçmen ödeneğinden karşılanmalıdır. Bunlara daha önceki mali duruları ve hâlihazır ihtiyaçlarına göre mal ve toprak dağıtılmalıdır.

İhtiyaç sahipleri için hükümet evler yapmalı, çiftçi ve ihtiyaç sahibi zanaatkârlara tohum, alet, techizat temin edilmelidir.

Bu karar bir “soykırım” düşüncesini mi ifade etmektedir.

1.5 milyon Ermeni’nin “soykırım”a uğradığı iddiası mesnetsiz bir yalandır.,Şöyle ki; Lozan Konferansına katılan Ermeni Heyeti Başkanı Doğas Nubar bile, Türkiye’de o tarihte – 280 bin Ermeni olduğunu, 700 bin Ermeni’nin ise başka ülkelere göç ettiğini söylemiştir.

Bu Ermeniler nereye gitmiştir. Büyük bir çoğunluğu Amerika’ya, önemli bir kısmı Fransa’ya ve belirli bir sayı ise Rusya’ya göç etmişlerdir. Başta Amerika olmak üzere Avrupa’da ise Fransa o zamandan beri devamlı olarak ülkelerinde yaşayan Ermenilerin ve bilhassa Ermeni örgütlerinin etkisinde kalmışlardır.

1. Cihan Harbi başlamadan önce Amerika ile Osmanlı İmparatorluğu arasında, Ermeni ayaklanmalarını desteklediğini tespit ettiği Amerikan okullarını kapatmak istemesi nedeniyle anlaşmazlıklar vardı.

1917 ‘de Almanya’ya karşı savaşa giren ABD, Osmanlı İmparatorluğu’na savaş ilan etmediğinden Lozan Konferansına katılamamıştır. Konferansa gözlemci ile katılan Amerikan Heyeti, Ermeni örgütlerinin isteklerini “Azınlıklar Alt Komitesi”ne verdiği mektupta dile getirmiştir. Burada Ermenilere bir sığınak sağlayacak özerk bir bölgenin kurulması (Bunun Amerikan yurttaşlarının önemli bir bölümünün ilgisini çekeceği, sempatisini kazanacağı belirtilir.) önerilmiştir. Mektubun ekinde Amerikan Protestan Kiliseleri Federasyonu’nun temsilcilerinin imzalarının bulunduğu belge ve Amerikan Ermeni Dernekleri’nce hazırlanan “Ermeniler için Ulusal Yurt” adını taşıyan belge ile 20 milyon dolar karşılığında, Anadolu’da Ermenilere, yerleşebilecekleri uygun büyüklükte ir toprak verilmesi ile ilgili belge bulunmaktadır.

İstiklal Savaşı’nı kazanan genç Türkiye Cumhuriyeti bunların hepsini kabul etmez ve bu öneriler Lozan’da dikkate alınmaz.

Unutulmamalıdır ki, ülkemizin bütünlüğünü yıkmak isteyen her hareket, karşısında Türk milletini bulur.

ABD Temsilciler Meclisi’nde karar verecek politikacılar Ermeni tarihçiler tarafından kaleme alınan “Türkler o tarihte Ermenilerin soyunu kurutmak için toplu bir katliam yaptı” şeklindeki kitaplar kadar 69 Amerikalı bilim adamı ve tarihçi tarafından 1985 yayınlanan “Bu iddiaların yanıltıcı yanlış olduğunu” ortaya koyan bildiriyi de dikkate almalıdırlar. Ayrıca, Türkiye gibi önemli bir müttefikinin üzerine oynanan oyunlara alet olmasınlar. Birkaç oy uğruna Türk-Amerikan işbirliğine zarar verecek kritik bir ortam yaratmasınlar.

İstanbul, 17. Ekim.2000

Hasan Pulur, “Ermeni techiri…”

Milliyet, 12.10.2000

Cüneyt Akalın, “Türk-Amerikan ilişkileri ve Ermeni intikamcılığı”, Cumhuriyet, 7.10.2000

Leave a Comment.