HANNOVER’DEKİ KUTLAMALAR

Hannover’de geçirdiğim bir hafta içinde üç kutlamaya katıldım. İnsanların mutluluğunda ve ruhsal durumlarının en önemli konumda olmasında, arkadaşları ve dostları ile biraraya gelmesinin ve benim yaşadığım gibi kutlamaların ne kadar tesirli olduğunu hissettim…

Biraz özelde olsa anılarımı sizlerle paylaşmayı istiyorum;

***

1957 yılında Hannover Teknik Üniversitesi’nin İnşaat Fakültesi’nde yüksek tahsile başlayan arkadaşlarla, okula başlayışımızın 45. yılını kutlamak üzere Üniversite’nin giriş kapısının önünde bir araya geldik ve hepbirlikte fotoğraf çektirdik. O dönemde eğitime başlayan yaklaşık 10 yabancı öğrenciden (Türk, İranlı, Yunanlı, Finli, Norveçli) yalnız ben bu kutlamaya katıldım. Büyük bir çoğunluğunu 35-40 yıldan beri görmediğim tahsil arkadaşlarımı tanımakta güçlük çekmedim desem yalan olur… Aradan geçen yıllar, o günlerin delikanlılarını aratıyordu… Büyük bir çoğunluğu son birkaç yıl içinde emekli olan arkadaşlarımızın kendilerini bırakmadıklarını spor yaparak, tenis ve golf oynayarak, seyahate çıkarak ve herhangi bir uğraşı ile dinç kaldıklarını gördüm.

Hep birlikte okulumuzu ve sınıflarımızı gezdik ve geçmiş günlerimizi hatırladık. Üniversite’nin bilgisayar imkanlarının ve uygulamalarının tanıtımdığı konferans ve incelemeden sonra şehrin merkezindeki bir lokantadaki özel salonda yemek yedik ve eğlendik.

Günter’in 65. yaş kutlaması

Daha önceki bir yazımda sizlere tanıttığım ve ruhsal sıkıntısı olan tahsil arkadaşım Günter’in 65. yaş kutlamasına katıldım. Kendisine her zaman moral desteği verdiğim arkadaşımın bu önemli gününe Salzburg’dan Münich’den, Berlin’den ve Almanya’nın birçok köşesinden 70’e yakın dostu ve akrabası katıldı.

Almanya da insanlar 50., 60. ve 65. yaş günü kutlamalarına büyük önem veriyorlar. Bilhassa 65. yaş kutlaması çok önemli oluyor. Çünkü, bu yaşta insanlar bir noktada aktik yaşamlarını sona erdirip, yeni bir döneme başlıyorlar.

Bu kutlama esnasında konuşma yapan arkadaşım bazen mutluluktan, daha çok da içinde bulunduğu hüzünlü durumdan dolayı  göz yaşlarını tutamadı… Eşinden boşanmış olan Günter’in kızı ile oğlunun bir skeç şeklinde  babaları ve aileleri ile ilgili sundukları anılar büyük alkış aldı. Katılanlardan bazılarının yaptığı konuşmalardan sonra bir konuşmada ben yaptım. Günter ve katılanların hemen hemen hepsi konuşmamı çok etkileyici, hissi ve samimi bulduklarını ifade ettiler. Kendisi ile ilgili olarak daha önce yazdıklarımı hatırlıyanlar böyle kalpden gelen hisleri ortaya koyan konuşmamın nedenini hatırlayacaklardır…

Türk arkadaşlarımla buluşma

1950’lilerden sonra talebe ve 1960’lardan sonra işçi olarak Almanya’ya giden Türklerden yakın arkadaşlarım ve dostlarımdan bazıları Hannover de kaldılar. Ayrıca Kemal Poyraz ile birlikte orada birde ‘Çorum Topluluğu” oluşturmuştuk.

Hannover’i ziyaretlerimde kendileri ile bir araya gelir ve eski günlerimizi hatırlarız.

Bu defada çok sayıda arkadaşımla birlikte Türk lokantasında akşam yemeğinde buluştuk. Özlemimizi giderirken Of’lu arkadaşımız Ahmet’e gelen ve erkek kardeşinin Türkiye’de öldüğü haberi hepimizi çok üzdü…

***

Acısı ve tatlısı ile geçirdiğim bir haftalık iznimin çevre ve insancıl boyutunu sizlerle paylaşmaya çalıştım. Türkiye’de buluşmak üzere Hannover’den selamlar.

(Hannover-Almanya, 26 Ekim 2002)