DİMDİK AYAKTA DURMALIYIZ

Bugünkü yazıma terörü bir defa daha lanetleyerek ve yaşamlarını yitirenlere rahmet, yaralılara acil şifalar dileyerek başlamak istiyorum.

Terörün ana hedefi korku, panik ve yılgınlık yaratmaktır. Böylece Türkiye’nin, emin adımlarla ilerlerdiği çağdaş medeniyet seviyesine ulaşmasının önüne set çekilmeye çalışılmaktadır. Bize düşen teröristlerin beklediklerinin tersini yapmaktır. Yaşamımızı aynen sürdürmeli ve dimdik ayakta durmalıyız. Bu nedenle korkmamamız, paniklemememiz ve yılgınlık hissetmememiz gerekir.

Ülkemiz terör olaylarıyla ilk defa karşı karşıya kalmamıştır. Son yirmi yılda dünyanın ileri gelen ülkelerinin de desteklediği terörü yenen Türkiye ve türk halkı bu olaylarında üstesinden gelecektir. Önemli olan bizim birlik ve beraberlik içinde olmamız ve birbirimize kenetlenmemizdir. Bu noktada sınıflarda öğrencilerime her zaman söylediğim gibi insanlarımızı gözlüklü- gözlüksüz, sakallı- sakalsız ve bıyıklı- bıyıksız diye ayırmamamızdır. İnsanlarımızı birbirinden ayıran bir tutum içinde olursak, bizi yıkmaya ve bizi parçalamaya çaba sarfedenlerin oyununa geliriz.

*   *   *

Perşembe günü meydana gelen patlamaları İTÜ’nün meslek kampüsündeki odamdan duydum ve izledim.

Aynı gün öğleden sonra şenrin merkezindeki Taşkışlada Şehircilik Bölümünde yıl içi vize imtihanı yapacaktım. Şehire doğru giden yolların kesildiğini yalnız üç kilometre ileride (4. Levent’te) ilk durağı bulunan metronun çalıştığını radyodan duyunca yanımda bulunan iki Profesör arkadaşımla ne yapmam gerektiği konusunu tartıştım. Onlar böyle bir ortamda oraya varamayacağımı telefon edip gelemeyeceğimi bildirmemi önerdiler.

Ben bu öneriye uymadım. Böylece teröristlerin istedikleri ortamı yaratmaya katkıda bulunurdum. 1980’lerden önce de bu kadar şiddetli olmasa da böyle bir çok olayı yaşamış ve yöneticiliğini yaptığım fakülteye ve okula gitmemezlik yapmamış ve oraları terketmemiş bir kimse olarak” gerekirse 4. Levent’e kadar yürürüm ve oradan metro ile Taksim ve Taşkışla’ya ulaşırım” dedim. Yola çıktım bindiğim minibüs yol kapalı olduğu için yan yolları kullanarak metro istasyonuna ulaştı. Oradan çok sakin bir ortamda Taksim’e ulaştım ve Taşkışla’ya yürüdüm.

*   *   *

İmtihan yapmak için geldiğim sınıfta elli öğrenciden ancak on beşi bulunuyordu. Onlarında korku ve üzüntü içinde olduklarını gördüm. Sınıfın büyük bir çoğunluğunun olmaması nedeniyle imtihanı erteledim. Öğrencilerin ders yapmama yolundaki bekleyiş ve isteklerini kabul etmedim kendileri ile uzunca bir süre konuştum ve özet olarak, “Eğer bu dersi yapmaz isek Türkiye’yi sindirmek isteyenlerin amacına hizmet etmiş oluruz” dedim.

*   *   *

iki bomba patladığı için İstanbul Bilgi Üniversitesi’nin ve Ankara Bilkent Üniversitesi’nin eğitimlerini tatil etmelerini ve iki gün ara vermelerini anlayamadım. Herşeye rağmen dimdik ayakta durmalı ve eğitime ara vermemeliydiler…

*   *   *

Günümüz birlik günüdür birbirimize kenetlenelim ve dimdik ayakta duralım… Yaklaşan Bayramın birlik ve beraberliğimizi sağlamaya vesile olması, hepimize ve ülkemize mutluluk getirmesi temennisiyle.

Antalya