”ANNELER GÜNÜ” GÖRMEYEN ANAM!

Dün ”Anneler Günü” idi.

1977 yılında kaybettiğim annem, son yıllarda biraz da tüketimi artırmak için kutlanan bu günü, görmedi ve yaşamadı…

Bizim neslin anaları hiçbir zaman bugünün anaları gibi sefa süremedi, bir eli balda bir eli kaymakta yaşamadı…

Onların büyük bir çoğunluğu büyük sıkıntılarla mücadele ettiler…

*     *     *

Tel dolapları onların buzdolapları idi.

Mutfakdaki sobalar onların fırınlarıydı.

İspirtolu ocaklar onların tüpleriydi.

Çamaşır taşları onları çamaşır makinalarıydı.

Evlere su bağlanmadığı için mahalle çeşmesi onların su kaynaklarıydı.

Dolapların içindeki yıkanma yerleri onların banyoları idi.

Singer dikiş makinaları onların evin giyim kuşamlarını diktikleri araçtı.

Hayvanlarına ve bağlarına bakmak, eve yufka ekmek hazırlamak onların görevlerindendi.

Değerli okuyucularım,işte bu analar hiçbir zaman bu hayattan şikayetçi olmadan evlatlarını büyüttüler ve okuttular, eşlerine destek oldular ve yaşamlarından büyük zevk aldılar.

*     *     *

Benim anam bütün bunları da yaptığı gibi Velipaşa Oteli’nin kiralanması anında evdeki tüm yatakları eksiği tamamlamak için gönderirken, minderleri yatak olarak kullandı.

Benim anam,Yeni Hamam’ın alınmasına babamı teşvik etti. Kadınlar hamamını yönlendirdi.Taksitle alınan bu iş yerinin taksitlerinin ödenmesinde yaşanan zorluklar anında babama moral verdi.

Benim anam, babamın iş adamı olarak gelişmesine kendini geri planda tutarak önemli katkılar sağladı.

Benim anam, babamı benim yüksek tahsil yapmam için ikna etmeye çalıştı.

Benim anam, iki kızını ve bir oğlunu evlendirmiş babamın ölümünden sonra aileyi bir dişi kartal gibi kanatları altında topladı ve geriye kalan üç evladını okuttu ve evlendirdi.

Benim anam, babamdan miras kalan iş yerlerinin bölünmeden devamı için olağanüstü gayret gösterdi.

Benim anamın, herkesin anası gibi yaptığı o kadar çok şey var ki…

*     *     *

Anamı kaybedeli 32 yıl geçti.

Yalnız ”Anneler Günü”nde değil onu her an hatırlıyorum.

Ona yaslanmak, onunla herşeyimi paylaşmak istiyorum.

O yok…Allahın verdiği yüce kararının önünde boynu bükük eğilmekten ve dua etmekten başka bir şey elden gelmiyor…

*     *     *

Yazıma ana özlemi içinde ”ANALARINIZIN KIYMETİNİ BİLİNİZ” diyerek son vermeyi istiyorum

İstanbul.11 Mayıs 2009