İSTANBUL’DA ÇORUM LİSESİ 1955 SINIFI BULUŞMASI

Çorum Haber Gazetesi yazarlarından Mehmet Özata’nın sınıf arkadaşları ile toplantıları hakkında yazdıklarını gıpta ile hep okurum. Son toplantıları hakkında 2 Şubat 2017 tarihinde bilgi vermişti. İnsanların sınıf arkadaşlarıyla bir araya gelmesinin kendilerini ne kadar mutlu ettiğini bu yazılardan hep hissetmişimdir.

Çorum Lisesi’nde 1954-55 senesinde son sınıfta okuyan arkadaşlar arasında İstanbul’da veya ülkemizin başka bir yerinde böyle toplantıların yapıldığına dair bir bilgim yok ve basında da böyle bir habere rastlamadım. İki yıl önce olduğu gibi sınıf arkadaşlarımızdan Beyhan Katipoğlu, yine sınıf arkadaşlarımızdan Berlin’de yaşayan Şenel Koldaş’ın Türkiye’ye tatile geldiğini ve telefonla ulaştığı sınıf arkadaşımız Erol Vuruşkan ile bir araya gelmek üzere randevulaştıklarını belirtti ve beni de bu buluşmaya davet etti. O zamanlar istememe rağmen bu buluşma hakkında bir yazı yazmak imkanım olmamıştı. Çok geç yazılmış bir yazı olsa da ilginizi çekeceğini tahmin ediyorum.

Bu sene de Ocak ayı ortalarında Şenel’in Türkiye’ye gelmesi nedeniyle Beyhan bizleri bir araya getirdi. Bir araya geldiğimiz bu toplantıya Erol arkadaşımız eşi Emel hanımla  birlikte katıldı. Geçmiş günleri, sınıf arkadaşlarımızı ve öğretmenlerimizi andık. Üzülerek birçok sınıf arkadaşımızı kaybettiğimizi sohbetimiz esnasında fark ettik. Bu toplantımıza İstanbul’da yaşayan Yalçın Alaybeyoğlu ve Erkut Onar özel nedenlerle katılamadılar. Ayrıca belirttiğim bu isimler de dahil olmak üzere toplam on arkadaşımızın Ankara, Çorum ve İzmir’de yaşadıklarını belirledik. Bu toplantıdan önce Çorum Lisesi Müdürü Halit Güneş ile görüştüm. O yıl Fen ve Edebiyat sınıflarında okuyan arkadaşlarımın listesini istedim. Eğer bu liste gelirse biz de arkadaşlarımıza ulaşıp Mehmet Özata’nın yaptığı gibi bu buluşmalarımıza daha çok sınıf arkadaşımızın katılmasını sağlamaya çalışacağız.

Bu buluşmada Erol’un çektiği ile Beyhan’ın bana gönderdiği ortaokul ve lise dönemine ait iki fotoğrafı aşağıda sizlerle ve yaşayan arkadaşlarımla paylaşıyorum.

Kaybettiğimiz arkadaşlarımıza rahmet dilerken onların ailelerine de anı olarak sunuyorum. Fotoğraflarda görülen öğretmenlerin ve bazı arkadaşların isimlerini hatırlayamadığımdan dolayı üzgünüm. Belki de bunun bir nedeni de lise döneminde fen ve edebiyat sınıfları olarak ayrılmış olmamızdır.Ayrıca aradan 62 yıl geçmesi nedeniyle birçok arkadaşımızı tekrar görmediğimiz ve kendileri ile biraraya gelemediğimiz için hatırlamakta zorluk çekmemi tabii göreceğinizi ümit ederim.

İnsan sınıf arkadaşlarını görmekten ve o günleri yadetmekten büyük bir mutluluk duyuyor. Biz de buluşmamızda üç saatin nasıl geçtiğini anlamadık. Gelecek sene Şenel geldiğinde tekrar buluşmak temennisi ile ayrıldık.

İstanbul 9 Nisan 2017