ÇORUM SEYAHATİM – ÇİMENTO FABRİKASINA AİT MİRAS KALAN HİSSE SENEDİMİN AKİBETİ !

Çorum Haber gazetesindeki köşemde 14 Kasım 2017 tarihli yazıma,” Yıllarca önce Çorumluların özverili katkısıyla kurulan ve 1957 yılında çalışmaya başlayan çimento fabrikasının neredeyse kapatılma aşamasına  geldiğini ve ‘klinker öğütme tesisi’ haline getirilme kararı verildiğini öğrenmiş bulunuyorum.” cümleleri ile başlamış ve yazımın son kısmında ise “Halkın katılımıyla kurulmuş bulunan ve ülkemizde ilk örneklerinden olan bu fabrikanın Çorum’da eski kapasitesiyle çalışmasının sağlanması gerektiğini” belirterek Votorantim Çimento Sanayii yetkililerine de tüm Çorumlular adına seslenerek “fabrikanın eski halinde çalıştırılmasını sağlamalarını” rica etmiştim.

Gelişmeler benim arzu ettiğim gibi olmadı ve tamamen aksi istikamette bir karar alındı. Şöyle ki; 2 Ocak 2019 tarihli Çorum Haber gazetesinde yer alan “ Çimento Fabrikası Kapandı” başlıklı haberde, “ Çorum Çimento Fabrikası ile birlikte Çorum’da bir devir kapandı. Ne yazık ki Çorum, kazanmak bir yana kaybetmeye devam ediyor. Cumhuriyet tarihinin ilk büyük sanayi tesisi Çimento Fabrikası, ilk etapta öğütme tesisine dönüştürüldükten sonra, şimdi de tamamen kapatıldı” cümleleri yer alıyordu. Bu haberin beni üzdüğü kadar tüm Çorumluları da çok üzdüğünü öğrendim.

1954’lü yıllarda Çorum Halkının da kurulmasına büyük miktarda maddi kaynak sağladığı Çorum Çimento Fabrikasına babam da 12.000 TL vererek hisse senedi alarak ortak olmuştu.

Daha önce de yazılarımda belirttiğim gibi bu fabrikanın Çorum’da faaliyete geçmesi şehrimizin kalkınmasına büyük katkı sağladığından ben de her Çorumlu gibi bu girişimi çok olumlu karşılamıştım. Diğer taraftan fabrikanın açılışını takiben Ilıca Bağı’nda yaşayan birçok Çorumluya ait bağlar gibi, Ilıca Bağı’nın yanındaki Sarı Tepe civarından hamamımızın (Yeni Hamam-Ali Paşa) 1573 yılından beri kullandığı ve tapu kayıtlarına islenmiş olan suyu da kesilmişti. Bu durumdan bizim gibi çok sayıda hemşerimiz de mağdur olmuştu. Bu mağduriyetlerine rağmen hatırladığım kadarıyla hiçbir Çorumlu, babam da dâhil, yasal yollara başvurarak hak arama yolunu seçmemişti. Bunun nedeni de şehrimizin ilk defa bir fabrikaya kavuşmasının verdiği gurur, sevinç ve mutluluktu.

Babama verilen hisse senetlerine annem sahip çıktı ve vefatına kadar belli yıllarda temettüsünü aldırdı. Bu dönemlerde Türkiye Çimento Sanayi bünyesinde yer alan Çorum Çimento Fabrikası çok sayıda sermaye artırımına gitmesine rağmen ne yazık ki bizim gibi diğer Çorumlu hissedarlarda bilgilendirilmedi. Bu sebeple hisselerimizin devamlı değer kaybettiğini yıllar sonra öğrendim.  Annemin vefatından sonra altı kardeş arasında bu hisse senetleri bölüşüldü. Ben de bana verilen bu hisse senetleri ile ilgilenemedim ve aradan yıllar geçti.

Bu seyahatimde hisse senetlerini alarak 22 Kasım 2019 tarihinde Çorum Çimento Fabrikasına gittim. Fabrikanın kapatıldığını Çorum basınından daha önce okumuştum. Çorum Çimento Fabrikası, kurulduğu günden itibaren, Çorum’un ekonomik, sosyal, kültürel, sportif hayatında çok önemli bir yere sahip olmuştu. Ayrıca Çorum’un sanayileşmesinde “okul” görevi yapmıştı. Sosyal tesisiyle, yüzme havuzuyla, kültür ve spora katkılarıyla, Çorum’un en “gözde” kurumu olmuştu. Kısaca Çorum’un yaşamına ve ekonomisine lokomotiflik yapmıştı.

Gittiğimde, yıllarca Çorum ekonomisine katkıda bulunmuş olan bu fabrikanın önünde, alışılmış nakliyat işlerini yapan kamyonlar ve onların etrafında koşuşturan insanların kalabalığı yoktu. Fabrikanın içine girdiğimde eskiden alışık olduğum dönen tamburların sesi duyulmuyor ve yıllarca şehrimizin kirlenmesine sebep olan bacaları ise tütmüyordu. İşte o zaman 1957 yılında açılışı yapılan ve Çorumluların büyük sevincine mazhar olan bu fabrikanın durumunu suyu kesilmiş bir değirmene benzettim, şahsım ve Çorumlular adına çok çok üzüldüm.

Türkiye Çimento Sanayi tarafından özelleştirilen ve Çorumluların satın almaya güçleri yetmediği fabrika, ilk önce YİBİTAŞ adlı Yozgat kökenli bir kuruluşa satıldı ve daha sonra isimlerini hatırlamadığım birçok yabancı firma arasında el değiştirdi.

En son bir Brezilya firması olan Votorantim tarafından satın alınan fabrikada nöbetçi olarak bırakılan iki yetkiliyle hisse senetlerimin durumunu görüştüm. Onlar bana bu konuda kendilerinin yapabileceği bir şey olmadığını şirketin Ankara’daki merkezine müracaat etmem gerektiğini bildirdiler. Bu arada çaylarımızı içerken zaman zaman benim gibi hisse sahibi bazı Çorumluların da kendilerine benzer başvuruda bulunduklarını anlattılar.

Önümüzdeki günlerde hazırlayacağım dilekçemi Votorantim firmasına göndereceğim. Zamanında babamın verdiği 12.000 lira ile 3 kamyon satın alınabilirken bugün bizim elimizdeki hisse senetlerinin değeri 12.000 TL olarak kalmıştır. Bu para ile bugün ne alınabileceğini ve Çorum için babamın yaptığı bu fedakârlığın bizim için neye mal olduğunu sizin takdirlerinize bırakıyorum. Halkın yöresinde sanayinin kalkınmasına katkısını istemenin sonucu bu olmamalıydı diye düşünüyorum. İstanbul’da bir konferansta halka açık şirketlerde şahsi kayıplarımı anlattığımda bir iş adamının bana “Amma da safmışsın hoca” dediğini de sizlerle paylaşmayı isterim.

Bir netice almadan fabrikadan ayrılırken Çorum’un kalkınmasına önemli katkı sağlamış bulunan böyle bir ekmek kapısının kapatılmasından ve atıl bir durumda bekletilmesinden  bir defa daha büyük bir üzüntü duydum.

Bizim gibi çok sayıda hisse sahibi ne yapacağını bilmediği ortada… Bu konu zaman zaman yerel basında da yer almaktadır.  Çorum’da bu konu ile kendisini görevli hissedebilecek tüm yetkililer ve bilhassa o tarihlerde fabrikanın kurulmasına öncülük eden Çorum Ticaret Odası’nın bugün devamı olan Çorum Ticaret ve Sanayi Odası’nın sorunun çözümüne bir yol bulunmasına öncülük etmesinin gerekli olduğunu düşünüyorum. Benim bundan beklediğim bana düşen 2.000 liralık hisse senedinin değerinin artması değildir. O zamanlar sermayeye katkıda bulunmuş Çorumluların evlatlarından birisi olarak bu fabrikanın tekrar Çorum’a kazandırılması yolunda destek verebilmektir.   Hisseleri olan tüm Çorumlu hissedarları bir araya gelmeye ve tüm yetkililerin desteklerini sağlayarak konuya sahip çıkmaya çağırıyorum.

İstanbul, 19 Ocak 2020

Kaynaklar:

-Ahmet Samsunlu, “Çimento Fabrikası’nda Bir Defa Daha Hüsrana Uğramak İstemiyorum”, Çorum Haber 14 Kasım 2017

-“ Çimento Fabrikası kapandı”, Çorum Haber 3 Ocak 2019

-Ahmet Samsunlu, “Amma da safmışsın hoca “, Çorum Haber, 18 Haziran 1998

Çorum’un sanayileşme atılımında okul görevi yapan Çimento Fabrikası, şimdi sessizliğe bürünmüş durumda.