TBMM BAŞKANI’NI SEÇİYOR

Bu sabah televizyonu açtığımda Türkiye Büyük Millet Meclisi eski Başkanı Hikmet Çetin’le yapılan bir söyleşiye rastladım. Kendisinin anlattıklarını ve kişisel görüşlerimi birleştirerek konuyu değerlendirmeyi istiyorum.

Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşunda çok önemli görevler üstlenmiş, Meclis ve İlk Başkanı Mustafa Kemal, ülkemizin bağımsızlığını kazanmasında unutulmaz hizmetler vermişlerdir. Meclis, istiklalini elde etmeye karar vermiş halkımızın temsilciliğini şan ve şeref içinde yapmıştır.

Ne yazık ki 1970’li yıllara gelindiğinde Meclis aylarca başkanını seçemediği için aylarca görevini yürütememiştir. O zamanlar Meclis Başkanı’nın mevcut milletvekillerinden yarısının bir fazlasının oyunu alması (226 oy) mecburiyeti ve bir anlaşma sağlanamaması, seçimin uzamasına sebep olmuştur.

Milletin %92’sinin oyları ile onaylanmış 1982 Anayasası, birçok kangren olmuş soruna çözüm getirdiği gibi, Meclis Başkanı’nın seçimine de bir düzen getirmiştir. Buna göre partilerin aday gösteremediği bu seçime kişisel olarak Geçici Başkanlığa müracaat edilerek aday olunabilmektedir. Dört tur halinde yapılması gereken bu seçimin Meclis’teki yemin töreninden 10 gün sonra başlaması ve en geç 10 gün içinde tamamlanması gerekmektedir. Turlarla ilgili hususlar şunlardır:

1.ve 2.Tur: Adaylar seçilebilmek için mevcut milletvekillerinin 2/3’ünün oyunu almak zorundadırlar. (367 oy).

3.Tur: Adaylar seçilebilmek için mevcut milletvekillerinin 1/2’sinin oyunu almak zorundadırlar. (276 oy)

4.Tur: Bu tura 3. Turda en çok oy alan iki aday katılabilmekte ve en fazla oyu alan TBMM Başkanı seçilmektedir.

İlk iki oylamada Meclis’te mevcut beş adayın hiç birisinin yeterli oyu alacağına inanmıyorum. Meclis Danışma Kurulunca, DSP’nin muhalefetine rağmen 18 Mayıs 1999 gününe bırakılan 3. Turun neticesini, kurulacak hükümetle ilgili çalışmalar belirleyecektir.

O zamana kadar bir karara varılamaması durumunda, sonuç 4. Turda alınacaktır.

Sancılı ve gergin bir şekilde toplanacak olan Meclis’in bir ab önce başkanını seçmesini, Anayasa’da dahil, tüm kanunlarda ülkemiz için gerekli gördükleri değişiklikleri yapmasını ve hayırlı hizmetler vermesini millet olarak temenni etmekteyiz ve beklemekteyiz.

İstanbul, 11 Mayıs 1999