DÜŞTÜĞÜNÜZ ZAMAN !

Dünkü, ”Sıkıntıdan Kurtulmak” başlıklı yazımı okudu iseniz, insanın ne gibi sıkıntılı durumlarla karşılaşabileceği hakkında bir görüşe varmışsınızdır…

Bugünkü yazımda ise aynı konuları işlemeye devam edeceğim ve bu yazımda bugünlerde 12. ölüm yıldönümünü idrak ettiğimiz Vehbi Koç’un günlüğünden faydalanacağım.

*     *     *

Can Dündar tarafından hazırlanan kitapta;

”Vehbi Koç, 1972’de emekli Genelkurmay Başkanı Orgeneral Memduh Tağmaç’ı ziyaret edip ülkeye yaptığı katkılardan dolayı otomobil hediye etmek istedi.

Tağmaç,teklifi redderken ‘Otobüse,dolmuşa biniyorum,tanıyan olursa yer veriyor,tanıdık olmazsa itilip kakılıyorum’dedi” açıklamasına rastlayınca gazeteyi daha dikkatlice okumaya başladım… İsterseniz sizler de aşağıda verdiğim kaynaklardan faydalanabilirsiniz.

*     *     *

Bu ziyaret sonunda tuttuğu notu evlatları Rahmi Koç ve Suna Kıraç’a iletirken aşagıdaki notu düşmüş:

”Hayat baştan aşağı bir sinema mı diyeyim,bir tiyatro mu diyeyim…

Memlekete bu kadar hizmet etmiş bir adamın durumuna bakmalı ve bundan çok büyük ders almalıyız.

Önümüze, aklımıza geldiği gibi sarf yapmamalıyız.

Üzüldüm,ders aldım,fakat benden ziyade asıl gençlerin ders almaları lazım.

Hangi yerde olursanız olun,düştüğünüz zaman bir yuvanızın, bir köşede kimseye muhtaç olmayacak kadar birkaç kuruşunuzun olması lazım.

Çeşmenin suyu aktığı zaman har vurup harman savurmamalı…

Bu memlekette bu şekilde vatanperver insanların adetleri çok az, ancak onlar sayesinde memleket ayakta duruyor.”

*     *     *

Konuya bir yorum getirmeyeceğim…

Yorumu sizlere bırakıyorum…

İstanbul,7 Mart 2008

Can Dündar,”Vehbi Koç Neler Yaşadı”,Milliyet,27 Şubat 2008

Özel Arşivinden Belgeler ve Anılarıyla Vehbi Koç”Yapı Kredi Yayını,2008,(Hazırlayan Can Dündar)(1961-1976 dönemi)